Cytryna najlepszym przyjacielem

"Pokolorowanki" - reż. H. Mierzejewska-M. - Teatr Lalki i Aktora "Pinokio"

"Chcecie bajki? Oto bajka...". Lecz jeśli wejdzie się do samego środka bajki, co nas czeka? Teatr Lalki i Aktora Pinokio w Łodzi spektaklem "Pokolorowanki" przeprowadza widza na drugą stronę teatralnej kurtyny. Ale jakiego widza! Najmłodszego. I czyni go mieszkańcem tego świata, odpowiedzialnym za jego kształt. Przedstawieniem w reż. Honoraty Mierzejewskiej-Mikoszy, skierowanym do dzieci w wieku od 2 do 4 lat, a opartym na micie stwarzania świata, inauguruje powstanie Sceny Najnajowej i teatru inicjacyjnego, który ma uwrażliwiać dziecina sztukę niemal od narodzin

Do środka bajki młodzi widzowie wprowadzani zostają korytarzem złożonym z białych parawanów, urozmaiconych malunkami i schowkami z barwnymi piórkami - tak ochoczo "rekwirowa-nymi". Słusznie, teatr inicjacyjny nie stawia granicy między aktorem a widzem. Liczy się doświadczanie przez dziecko otaczającej teatralnej rzeczywistości, najlepiej wszystkim niemal zmysłami. 

Po chwili dzieci trafiają do białego, sterylnego świata i lądują na białych, miękkich poduchach. Przewodnikami po nim stają się On (Łukasz Bzura) i Ona (Żaneta Małkowska), pomocnicy Malarza (Włodzimierz Twardowski), dobrotliwego demiurga, który ku ich uciesze wyczarowuje kolejne kolory. Nim jednak do tego dojdzie, dzieci wciągane są w szereg prostych zgadywanek sprawdzających ich spostrzegawczość. Dzieci mają też swój niebagatelny udział w powstawaniu kolorów, z których każdy staje się pretekstem do fantastycznej podróży i zabawy. To z ich ubrań pobrane zostaną kolory, która przeniesione będą w bajkową rzeczywistość.

Historia opowiadana jest bez skomplikowanych dialogów, ale nie bez słów, a kolejnymi bohaterami spektaklu są dźwięki, rzucane przez projektor obrazy i przedmioty. Zabawa farbami i barwnikami, dźwiękami i przedmiotami oraz wykorzystanie środków technicznych, jakimi dysponuje teatr, a dokładnie Kameralna Scena Wyobraźni im. Brunona Schulza, służy lepszemu poznaniu ich właściwości, uwrażliwieniu dziecka na bliższy kontakt ze światem. Odnajdowanie związków między kolorami a przedmiotami służy otwieraniu swego rodzaju prowokacji - sugestii, że codzienne przedmioty bardzo łatwo włączyć do zabaw z własną wyobraźnią.

Zabawa w malowanie stóp i ścian prowadzona jest jednak z wyczuciem i rozsądkiem. Gdyby tak nie poprzestawać na "wyczarowaniu" z barwy zielonej i stwarzanie świata rozszerzyć o kilka kolejnych kolorów lub tylko je zasygnalizować? To dopiero byłaby frajda.

Bardzo dobrze odnajdują się w nowej konwencji aktorzy "Pinokia": Żaneta Małkowska ze swą wyrazistą grą aktorską (niekiedy aż nazbyt) i Łukasz Bzura, którego dzieci od początku "kupują" i traktują jak "swojego". Zaś zasiadający na szczycie swej drabiny Malarz Wojciecha Twardowskiego jest jednocześnie przyjazny i nieosiągalny. W Łodzi teatr dla dzieci zyskał nowy wymiar.

Łukasz Kaczyński
Polska Dziennik Łodzki
8 czerwca 2011

Książka tygodnia

Osobliwy dom pani Peregrine. Tom 4. Mapa dni
Wydawnictwo Media Rodzina
Ransom Riggs

Trailer tygodnia

„Viva La Mamma" - reż....
Roberto Skolmowski