Jerzy Kozakiewicz (1929 - 2006)

Aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy.

Urodził się 10 lutego 1929 w Warszawie. Zmarł 11 lipca 2006 w Warszawie.

W 1953 ukończył szkołę filmową w Łodzi. W tym samym roku ostał zaangażowany przez Kazimierza Dejmka do łódzkiego Teatru Nowego. Na deskach tego Teatru zadebiutował rolą Buruna w sztuce „Poemat pedagogiczny" Antoniego Makarenki w reż. Kazimierza Dejmka (7 kwietnia 1951). Ponadto zagrał tam m. in. w spektaklach: "Domek z kart" Emila Zegadłowicza (Kobza) w reż. Janusza Kłosińskiego (18 lutego 1954), „Łaźnia" Włodzimierza Majakowskiego (Dwojkin) w reż. (11 grudnia 1954), „Szkoła żon" Molière'a (Jachno) w reż. Bohdana Korzeniewskiego (17 maja 1956), „Miarka za miarkę" Williama Szekspira (Klaudio) w reż. Kazimierza Dejmka (23 grudnia 1956) i „Żywot Józefa" Mikołaja Reja (Brat Józefa, Klekot, Młodzieniec, Piekarz, Pleban) w reż. Kazimierza Dejmka (6 kwietnia 1958).

W 1958 przeniósł się do Teatru Narodowego w Warszawie, w którym dyrekcję objął Wilam Horzyca. Z tego okresu pochodzą jego role między innymi w Wieczorze Trzech Króli Szekspira, "Widok z mostu" Arthura Millera, "Żywym trupie" Lwa Tołstoja, "Matce Courage i jej dzieciach" Bertolta Brechta.

W 1962 przeszedł do warszawskiego Teatru Klasycznego, kierowanego przez Jerzego Kaliszewskiego. W tymże teatrze zagrał między innymi w takich sztukach jak: "Róża" Stefana Żeromskiego czy "Wassie Żeleznowej" Maksyma Gorkiego.

W latach 1972–1976 grał w Teatrze Rozmaitości ("Pruski mur" Witolda Zalewskiego, "Horsztyński" Juliusza Słowackiego, "Sława i śmierć Joachima Murietty" Pabla Nerudy), a od 1976 do 1979 w warszawskim Teatrze Studio.

Poza teatrem miał w swoim kinowym dorobku wiele ról. Debiutował w filmie „Koniec nocy" w reż. Juliana Dziedziny, Pawła Komorowskiego i Walentyny Uszyckiej (1996), a także m. in. „Krzyżacy" (1960), „Dotknięcie nocy" (1961), „Pingwin" (1964), „Potop" (1974), „Nadzór" (1983), „Alchemik" (1988).

Zagrał także w kilku serialach fabularnych m. in.: „Barbara i Jan" (1964), „Przygody pana Michała" (1979), „Wielka miłość Balzaka" (1973), „Życie na gorąco" (1978), „Tajemnica Enigmy" (1979), „Dom" (1980), „Zmiennicy" (1986) i „Alchemik Sendivius" (1988).

W Teatrze Telewizji zagrał w kilkunastu spektaklach począwszy od spektaklu „Zawadiaka mimowoli" Alberto Moravii w reż. Wandy Laskowskiej (11 kwietnia 1960), „Arlekinada" Terence Rattigana w reż. Andrzeja Munka (13 lutego 1961), „Don Juan, czyli miłość do geomoetrii" Maxa Frischa w reż. Jerzego Grzegorzewskiego (8 sierpnia 1971) i „O wpół do jedenastej ..." Marguerite Duras w reż. Daniela Bargiełowskiego (19 czerwca 1978).

Wystąpił w dwóch słuchowiskach Teatru Polskiego Radia „Noc w konwoju" Kazimierza Radowicza (Asystent) w reż. Wojciecha Maciejewskiego (25 lutego 1966) i „Idą partyzanci" Mariana Janica w reż. Edwarda Płaczka (9 maja 1967).

Pod koniec życia zajął się kupnem, renowacją i sprzedażą antyków.
Pochowany na warszawskim Cmentarzu Prawosławnym na Woli.

Źródła: E-teatr, Wikipedia, FilmPolski

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
11 lipca 2020

Książka tygodnia

Wpadnij, to pogadamy...
Wydawnictwo Universitas
Krzysztof Orzechowski, Łukasz Maciejewski

Trailer tygodnia

Roxana Songs
Krystian Lada
Lada wybrał na miejsce nagrania „Roxa...