Klasycznie i nudno

"Nastazja Filipowna" - reż. Andrzej Domalik - Teatr Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie

Spektakl Domalika bazuje na adaptacji ostatniej części powieści Dostojewskiego, którą dla Starego Teatru stworzył w 1977 r. Andrzej Wajda.

Przedstawienie przeszło do historii polskiego teatru zarówno za sprawą formy - bilety kupowało się na 27 prób otwartych, podczas których reżyser i aktorzy wykuwali na oczach widzów formę i kształt spektaklu, jak i wspaniałych kreacji Rogożyna i Myszkina, czuwających nad zwłokami kobiety, którą obaj kochali, w wykonaniu Jana Nowickiego i Jerzego Radziwiłowicza. Prawie 40 lat później, w inscenizacji Domalika, jest już bardzo klasycznie, bez eksperymentów i... nudno. Role obsadzone są "po warunkach". Porywczego, chamowatego i groźnego Rogożyna, który woli zabić ukochaną, niż pozwolić jej odejść, gra czołowy twardziel polskiego kina Marcin Dorociński, delikatnego, wycofanego altruistę, księcia Myszkina - Grzegorz Damięcki. Pierwszy charczy, kaszle i przemierza pokój w za dużej marynarce i butach założonych na gołe stopy, drugi mówi ściszonym głosem, skrada się i kurczy w swetrze-zbroi i w sobie. Dużo mówią o emocjach, o wielkiej i niemożliwej miłości, o miotaniu się w życiu, o straconych złudzeniach, ale w ich grze żadnych, także podskórnych, emocji nie ma.

Aneta Kyzioł
Polityka
24 stycznia 2014

Książka tygodnia

Amantka z pieprzem
Wydawnictwo Prószyński i S-ka
Grażyna Barszczewska, Grzegorz Ćwiertniewicz

Trailer tygodnia