Konfrontacja Sambora Dudzińskiego ze Słowackim

"Król Duch Twój" - Teatr Capitol, Wrocław

Sambor Dudziński po raz drugi zmierzył się z "Królem Duchem" Słowackiego. Pierwsza konfrontacja zaowocowała spektaklem dyplomowym. Lalkarz zainspirowany dziełem romantyka, jego biografią "SzatAnioł" Jana Zielińskiego oraz przepowiednią Słowackiego dotyczącą słowiańskiego papieża, zrealizował spektakl o tym, iż poeta jest człowiekiem, który po latach może stać się mentorem czy guru innego pokolenia młodych ludzi

Jeżeli nie wiesz, kim był Jan Paweł II i nie przeczytałeś „Króla Ducha”, to być może nie dotrwasz do końca spektaklu. To instrumentalny monodram, przez który przenika klasyczna warstwa słowna. Nie ma ciągu przyczynowo-skutkowego. Jest za to monolog, który nie należy do łatwych. Spektakl wymaga koncentracji i wysokiej umiejętności poruszania się po abstrakcyjnej przestrzeni. 

Znajdujesz się przed wejściem na Małą Scenę Teatru Muzycznego Capiotol. I co? Wybija dwudziesta i nic. Kręci się tylko wśród widzów intrygujący mężczyzna. Nie wszyscy wiedzą, że to Sambor Dudziński. Tłum rozmawia i nagle mężczyzna zaczyna się dusić, chce coś powiedzieć…Zaczyna się spektakl. Śpiewa na schodach pieśń, który wprowadza widzów w trans.

Wchodzimy na widownię. Zasiadamy. Unosi się chmura dymu. Na środku drewnianego podestu stoi artysta. Ma czarny płaszcz i kaptur na głowie. Wygląda jak wędrowiec może kloszard. Jest ciemno i chłodno. Zapalona jest tylko jedna lampka, która świeci ostrym żółtym światłem. Aktor wprawia ją w ruch. Początkowo na scenie nic się nie znajduje. Dopiero później zostajemy porażeni bogactwem efektów wizualnych. Dym, gra światłem, latające pióra, śnieg, ogień, woda i ogrom instrumentów muzycznych, które przez artystę nazywane są dziwadłami. Hit „ Dziwny jest ten świat” Niemena w jednym spektaklu z dźwiękiem trąbity i innych ciekawych, ludowych instrumentów. Etniczna symfonia.

Kiedy artysta milczy słuchać głosy ludzi. Dzieci, żołnierzy ale i ludową pieść starszej pani. Wszyscy powtarzają frazę „ Niech zstąpi duch Twój” JP II. To nawołanie do przemiany. Do zmian jakie mogą zajść, a częściej nawet powinny zajść w człowieku. To spektakl o dobru, złu i metamorfozach ludzkiego wnętrza.

Monika Nawrocka
Dziennik Teatralny Wrocław
22 grudnia 2010

Książka tygodnia

Wpadnij, to pogadamy...
Wydawnictwo Universitas
Krzysztof Orzechowski, Łukasz Maciejewski

Trailer tygodnia

Roxana Songs
Krystian Lada
Lada wybrał na miejsce nagrania „Roxa...