Lech Ordon (1928 - 2017)

Aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy.

Urodził się 24 listopada 1928 w Poznaniu. Zmarł 21 października 2017 w Załuskach/k Warszawy.

W 1948 został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie z siedzibą w Łodzi. Zadebiutował, jeszcze jako student, 10 września 1946 rolą Lokaja w spektaklu „Pan Jowialski" Aleksandra Fredry w reżyserii Henryka Szeletyńskiego w Teatrze Powszechnym TUR w Łodzi (filia Teatru Wojska Polskiego). W Łodzi zagrał jeszcze kilka spektakli, a po ukończeniu studiów, i zagraniu jeszcze w kilku premierach tego teatru, w 1949 przeniósł się do Warszawy, gdzie pierwszą rolę (Pastucha) zagrał Teatrze Narodowym im. Wojska Polskiego w spektaklu „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale" Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii Leona Schillera (premiera 30 kwietnia 1950).

Od 1952 do 1957 pracował w Teatrze Współczesnym w Warszawie, gdzie grał w spektaklach m. in. Erwina Axera, Michała Melliny i Józefa Wyszomirskiego. Następnie wrócił do Teatru Narodowego i do 1972 wystąpił w kilkunastu premierach m. in. w spektaklu „Henryk VI na łowach" Wojciecha Bogusławskiego (Milord Rydyng) w reż. Jerzego Rakowieckiego (premiera 25 maja 1958). W latach 1972 – 1983 pracował w Teatrze Ateneum w Warszawie a lata 1983 – 1996 w Teatrze Polskim w Warszawie. Zagrał tam m. in. Księdza w „Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Kazimierza Dejmka (premiera 12 lipca 1984), Burczyńskiego w „Grubych rybach" Michała Bałuckiego w reż. Jana Bratkowskiego (premiera 8 lutego 1990), Medona w „Powrocie Odysa" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Szczepana Szczykno (premiera 21 stycznia 1993). Ostatnią teatralną rolę zagrał również w Teatrze Polskim w „Zemście" Aleksandra Fredry (Perełka) w reżyserii Jarosława Kiliana (premiera 16 lutego 2008).

W latach 1955–1997 występował w przedstawieniach Teatru Telewizji od roli Hajduka w „Balladach i romansach" Adama Mickiewicza w reżyserii Władysława Sheybala (premiera 29 lipca 1955) do „Ciężkich czasów" Michała Bałuckiego (Kwaskiewicz) w reżyserii Barbary Borys-Damięckiej (premiera 12 stycznia 1997).

W kinie po raz pierwszy pojawił się w filmie w „Jasne łany" (1947) w reż. Eugeniusza Cękalskiego grając niewielką rólkę Chłopa. Później były role ważniejsze m. in. w „Warszawskiej syrenie" (1956), „Szkice węglem" (1956), „Jak rozpętałem drugą wojnę światową" (1969), „Nie lubię poniedziałku" (1971), „Hallo Szpicbródka czyli ostatni występ króla kasiarzy", (1978), „Wielka majówka" (1981), „Akademia Pana Kleksa" (1983), „Śluby panieńskie" (2010) i „Listy do M." (2011). Grał też w wielu fabularnych serialach: „Podziemny front", „Wojna domowa", „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa", „Stawka większa niż życie", „Kolumbowie", „Doktor Ewa", „Chłopi", „Janosik", „40-latek", „Polskie drogi", „Rodzina Leśniewskich", „Kariera Nikodema Dyzmy", „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy", „Jan Serce", „07 zgłoś się", „Dom", „Boża podszewka",

Chętnie też udzielał swojego głosu postaciom animowanym jak: „Wielka podróż Bolka i Lolka", „O dwóch takich, co ukradli Księżyc", „Odwrócona góra albo film pod strasznym tytułem".

W teatrach dramatycznych zagrał około stu dwudziestu ról, w Teatrze Telewizji w ponad sześćdziesięciu spektaklach. Może się poszczycić niezwykłymi osiągnięciami we współpracy z Teatrem Polskiego Radia. Wystąpił tam w ponad czterystu pięćdziesięciu słuchowiskach, co daje mu niezwykle imponujący wkład w rozwój tej formy teatralnej.

W 1974 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1979 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w grudniu 2008, z okazji jubileuszu 90-lecia Związku Artystów Scen Polskich, został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Zmarł w domu opieki w Załuskach koło Warszawy. W ośrodku przebywał od kilku tygodni; 10 miesięcy wcześniej przeszedł zawał serca i udar mózgu.
Urna z prochami aktora została złożona w kolumbarium na cmentarzu Powązkowskim.

Odznaczenia:
1974 - Odznaczenie - Złoty Krzyż Zasługi
1979 - Odznaczenie - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
W grudniu 2008, z okazji jubileuszu 90-lecia Związku Artystów Scen Polskich, został odznaczony Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Źródło: FilmPolski, Wikipedia, E-teatr

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
24 listopada 2017
Portrety
Lech Ordon

Książka tygodnia

Szekspir bez cenzury. Erotyczny żart na scenie elżbietańskiej
Wydawnictwo słowo/obraz terytoria Sp. z o.o.
Jerzy Limon

Trailer tygodnia