Minimalistyczna Bolena

"Anna Bolena" - reż. Magdalena Łazarkiewicz - Opera Krakowska w Krakowie

Reżyserka filmowa nie po raz pierwszy trafiła do opery: 15 lat temu wyreżyserowała "Rycerskość wieśniaczą" Pietra Mascagniego w Teatrze Wielkim w Łodzi.

Obecna premiera również powstała w koprodukcji z łódzkim teatrem (który już zresztą wystawiał to dzieło pięć lat temu, w reżyserii Waldemara Zawodzińskiego), ale odbyła się na scenie krakowskiej. Główna gwiazda drugiej obsady (którą obejrzałam) Karina Skrzeszewska, występująca w roli tytułowej (śpiewała również w realizacji łódzkiej), pokazała, że jest jedną z nielicznych w Polsce śpiewaczek zdolnych do kreowania efektownych ról belcantowych, podpartych również prezencją i aktorstwem. Gra dumną królową Anglii, nieszczęsną drugą żonę Henryka VIII, straconą na skutek niesłusznego oskarżenia o zdradę. Jej rywalka, której istnienie w rzeczywistości było przyczyną tego oskarżenia, czyli kolejna żona Henryka Jane Seymour, jest tu postacią rozdzieraną przez sprzeczne uczucia: miłości do niego i litości dla Anny; efektownie pokazuje ten splot uczuć Karolina Sikora.

Role męskie są tu mniej efektowne - kobiety dominują.

Łazarkiewicz w swej inscenizacji zastosowała najprostsze środki, rzecz rozgrywa się w ascetycznych wnętrzach, na które od czasu do czasu rzucane są niezbyt nachalne projekcje. Dobrą stroną tej realizacji jest nieinwazyjność; dzięki niej można lepiej skupić się na muzyce.

Dorota Szwarcman
Polityka
7 czerwca 2018

Książka tygodnia

Teatr lalek w dawnej Polsce
Fundacja Akademii Teatralnej i Akademia Teatralna
Marek Waszkiel

Trailer tygodnia