Najbardziej obiecujący młodzi choreografowie i choreografki

"Śmierć. Ćwiczenia i wariacje" - reż. Renata Piotrowska-Auffret - Fundacja Burdag

Spektakl Renaty Piotrowskiej-Auffret wyróżniony wśród 20 artystów prestiżowego europejskiego konkursu Aerowaves 30 i 31 marca zagości na deskach Nowego Teatru w Warszawie. To niepowtarzalna okazja by zobaczyć "Śmierć. Ćwiczenia i wariacje", spektakl zakwalifikowany do Polskiej Platformy Tańca 2017.

Aerowaves to europejska sieć specjalistów w dziedzinie tańca, która wspiera młodych choreografów, stwarzając im możliwości zaprezentowania spektakli na zagranicznych scenach. Co roku członkowie Aerowaves spotykają się, by wybrać najciekawsze zgłoszenia choreograficzne młodych twórców tańca z całej Europy. Wśród 20 zespołów i artystów wyłonionych spośród ubiegających się o miano artystów priorytetowych w roku 2017 są twórcy z 15 krajów europejskich, w tym najbardziej obiecujący młodzi choreografowie i choreografki. Pośród wybranych artystów znalazła się Renata Piotrowska-Auffret ze spektaklem "Śmierć. Ćwiczenia i wariacje".

Finał Polskiej Platformy Tańca odbędzie się w dniach 1-4 kwietnia 2017 w Bytomiu. Do tegorocznej edycji zgłoszonych zostało 80 spektakli. Komisja Artystyczna wybrała 12 przedstawień, które zostaną zaprezentowane podczas Platformy, wśród nich "Śmierć. Ćwiczenia i wariacje". Wybrane przedstawienia reprezentują najważniejsze i najbardziej charakterystyczne dla sceny tanecznej ostatnich dwóch lat kierunki poszukiwań oraz tendencje, mające wpływ na rozwój polskiego tańca.

"Śmierć. Ćwiczenia i wariacje" opowiada o przekroczeniu granicy, po którym nie ma już powrotu. Renata Piotrowska-Auffret z dystansem i humorem inscenizuje spotkanie ze śmiercią, podróżuje przez wieki i korzysta z artystycznych, kulturowych i społecznych reprezentacji. Obserwuje, że współczesne ciało bardziej niż kiedykolwiek neguje własną śmiertelność, a wszechobecne w mediach umieranie próbuje wymazać śmierć z codziennego życia.

Renata Piotrowska-Auffret – choreografka i performerka. Absolwentka Wydziału Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Białymstoku oraz Wydziału Choreografii w I.C.I – Centre Chorégraphique National de Montpellier/Languedoc-Roussillon w Montpellier. Jest kilkukrotną stypendystką Instytutu Adama Mickiewicza, Art Stations Foundation oraz stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz priorytetową artystką Areowaves (2017).

30 i 31 marca, godz. 20, Nowy Teatr w Warszawie
ul. Madalińskiego 10/16, 00-001 Warszawa

Koncept, choreografia, wykonanie: Renata Piotrowska-Auffret
Dramaturgia: Bojana Bauer
Reżyseria świateł: Ewa Garniec
Produkcja: Fundacja Burdąg

„Nawet jeśli ten performans jest o śmierci i przejawia się w próbach uobecnienia któregoś z jej aspektów czy symboli, to i tak śmierci w nim nie będzie. Ciało na scenie to obecność. Widz to obecność. Performans to obecność. Jedyna forma śmierci przydarzyć się tu może na metapoziomie. Po zakończeniu „Ćwiczeń i wariacji".
Anka Herbut, Dwutygodnik.com

„Tancerka podejmuje wyzwanie, dynamicznie animując partnera. Para wykonuje coraz bardziej akrobatyczne figury, z rozmachem przemierzając scenę. To Śmierć pełna życia, witalistyczna, oswojona, taka,  z którą można pójść na bal, nie czując przerażenia przed nieuchronnym ostatecznym spotkaniem."
Hanna Raszewska, taniecpolska.pl

„Świetny koncept Renaty Piotrowskiej i brawurowe wykonanie Uli Zerek, nie pozwalają zapomnieć, że danse macabre to nie tylko kategoria estetyczno-filozoficzna z przeszłości."
Stefan Drajewski, Głos Wielkopolski

„Po pierwszej części, która wykorzystuje kulturowe wizerunki danse macabre, w drugiej to właśnie szkielet jest znakiem śmierci. Śmierci w jej współczesnym wydaniu, wypartej ze społecznej świadomości, choć całkowicie widzialnej i dosłownej, pozbawionej jakiejkolwiek symboliki. Motyw danse macabre jest dla Piotrowskiej tańcem przywracania życia, opartego na zrozumieniu własnego ciała, a co za tym idzie – również jego śmiertelności."
Karolina Wycisk, Relacje, taniecpolska.pl

„W pracy Piotrowskiej śmiertelność jest stałą jakością choreografii, która jako praktyka organizująca materię w czasie i przestrzeni, produkuje obrazy i ciała, będące w ciągłym rozkładzie."
Mateusz Szymanówka, Dwutygodnik.com

(-)
Materiał organizatora
18 marca 2017

Książka tygodnia

Paragon
Wydawnictwo Mamiko
Justyna Nawrocka

Trailer tygodnia