O ojczyźnie i synczyźnie

"Deprawator" - reż. Maciej Wojtyszko - Teatr Polski w Warszawie

Sztuka „Deprawator" jest kontynuacją zainteresowań reżysera Macieja Wojtyszki postacią i twórczością Witolda Gombrowicza. Osnuta została wokół wydarzeń z lat 1964 – 1969.

W maju 1964 roku Witold Gombrowicz poznał Ritę Labrosse – swoją przyszłą żonę.

Jesienią zamieszkali razem we Francji, w Vence pod Niceą w willi Alexandrine.
Czesław Miłosz i jego żona, w czasie wakacji 1967 roku, zatrzymali się w Vence. Mieszkali półtora kilometra od Gombrowicza. Miłosz odwiedzał Gombrowicza codziennie. W tym samym czasie u Miłoszów gościł Zbigniew Herbert...

Z faktów i domysłów, ze słów i przemilczeń Maciej Wojtyszko układa opowieść o „ojczyźnie" i „synczyźnie" – o polskości, która zawsze jest wyzwaniem.

W obsadzie: Grażyna Barszczewska, Anna Cieślak, Katarzyna Skarżanka, Magdalena Zawadzka, Paweł Krucz, Wojciech Malajkat, Andrzej Seweryn

Spektakl „Deprawator" jest realizowany w ramach obchodów stulecia odzyskania niepodległości Polski. Spektakl „Deprawator" powstał przy udziale finansowym Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie, instytucji kultury m.st. Warszawy.

___

Maciej Wojtyszko – reżyser teatralny i filmowy, dramatopisarz, autor scenariuszy słuchowisk i filmów animowanych, twórca literatury dla dzieci i młodzieży, m.in. książek Bromba i inni, Tajemnica szyfru marabuta. Pracuje jako pedagog – jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, w latach 1990-93, 1999-2002 i 2012-2016 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni.
W 1972 roku ukończył Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Dziś jest jednym z najbardziej popularnych polskich reżyserów, który ma na swoim koncie ponad kilkadziesiąt realizacji, począwszy od teatralnych spektakli według Thomasa Bernharda, Sławomira Mrożka i Witolda Gombrowicza, poprzez cenione przedstawienia dla dzieci i inscenizacje własnych tekstów dramatycznych.
Do jego najbardziej znanych dramatów należą: „Bambuko" (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie w reżyserii Zdzisława Wardejna, 1988), „Semiramida" (prapremiera w Teatrze Współczesnym w Warszawie w reżyserii Erwina Axera, 1996), „Wznowienie" (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku w reżyserii zespołu, 1994), „Żelazna konstrukcja" (prapremiera w Teatrze Powszechnym w Warszawie w reżyserii Wojtyszki, 1998) oraz „Bułhakow" (prapremiera w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w reżyserii autora, 2002), „Chryje z Polską czyli rzecz o Stanisławie Wyspiańskim" (Teatr Telewizji 2007, w reżyserii autora).
Najważniejszym z najnowszych spektakli Wojtyszki jest, wyróżniony Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida, „Dowód na istnienie drugiego" (Teatr Narodowy, 2014). Sztuka za punkt wyjścia obiera spotkania dwóch mistrzów polskiej literatury: Witolda Gombrowicza i Sławomira Mrożka.

Kamila Dorbach
Materiał Teatru
20 września 2018
Portrety
Maciej Wojtyszko

Książka tygodnia

Tajemnicze dziecko
Wydawnictwo Media Rodzina
E.T.A. Hoffmann (Ernst Theodor Amadeus Hoffmann)

Trailer tygodnia

Miłość do trzech pomar...
Zbigniew Głowacki