Podsumowanie sezonu artystycznego

ROZ/BREAK - święto teatru tańcu w sercu Bytomia

ROZ/BREAK - czyli Rozbark robi sobie przerwę, ale zanim to nastąpi zaprasza na podsumowanie sezonu. Premiera, pokazy specjalne, goście z całej Polski, a wszystko to w trzy dni! Na zakończenie sezonu przygotowaliśmy dla Was maraton z czterema znakomitymi przedstawieniami tanecznymi.

Na finał sezonu przygotowaliśmy dla naszych widzów premierę spektaklu "WE_SELLE" w choreografii Wojciecha Mochnieja, pokaz specjalny spektaklu "ziemia niczyja / nobody's landscape" w choreografii Anny Piotrowskiej, pokazy znakomitych spektakli Tomka Pomersbach i Kieleckiego Teatru Tańca oraz pokaz work in progress uczestników projektu edukacyjnego ROZBARK DANCE. 

14 czerwca, godz. 19:00
We_selle – PREMIERA
Bilety: 20 zł (ulgowy), 30 zł (normalny)
Choreografia: Wojciech Mochniej
Light concept: Steve Isom, Wojciech Mochniej
Dramaturg: Marcin Miętus
Muzyka: Wojtek Frycz
Współproducent: Aleksandra Machnik
Występują: Katarzyna Pawłowska, Katarzyna Kubalska, Monika Witkowska, Daniela Komędera, Wojciech Mochniej, Wojciech Kaproń, Tomasz Ciesielski, Paweł Urbanowicz, Odessa Johntson

We_selle to projekt multimedialny łączący istotę Physical Theatre, wykorzystujący różne techniki tańca współczesnego, performensu, improwizacji z projekcjami video i tworzonymi na żywo sound scape'ami. Punkt wyjścia oraz główną oś spektaklu stanowi ceremonia zaślubin, która w sposób szczególny pokazuje przekrój osobowościowy weselników, ich skomplikowane relacje i wewnętrzną potrzebę rutyny. To przełomowy moment w życiu pary młodej, związany z tradycją i próbą utrzymania jej ciągłości. Wesele to nie tylko rezerwuar rozrywki, ale czas podpatrywania siebie nawzajem, dokonywania w duchu rachunku sumienia, a co za tym idzie kreowania samego siebie wobec innych.
W ruchowym spektaklu pobrzmiewają echa klasyki: „Wesela" Wyspiańskiego, z którego zaczerpnięty został motyw rozpadu wspólnoty i relacji międzyludzkich, „Ślubu" Gombrowicza jako próby walki z formą oraz problemem komunikacji. W We_sellu nie zabrakło też odwołań do kultury współczesnej i popularnej, choćby do filmów Wojciecha Smarzowskiego, który moment wesela potraktował jako sytuację, w której, jak w soczewce, skupiają się wady człowieka i na jaw wychodzą demony, które w nim drzemią.
Spektakl zrealizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu Zamówienia choreograficzne 2018.

15 czerwca, godz. 19:00
ziemia niczyja / nobody's landscape – POKAZ SPECJALNY
Bilety: 20 zł (ulgowy), 30 zł (normalny)
(jeden bilet obowiązuje na oba spektakle w dniu 15 czerwca)
koncepcja, choreografia i reżyseria: Anna Piotrowska
kreacja i wykonanie: Kamil Bończyk, Alexey Torgunakov, Anna Piotrowska
muzyka: Dominik „Domix" Franusik
realizacja światła: Dastin Greczyło
reżyseria światła: Paweł Murlik,
przestrzeń i kostiumy: Anna Piotrowska,
Świat rzeczywisty jest o wiele mniejszy niż świat wyobraźni.
Jeśli zbyt długo patrzysz w czeluść, czeluść zaczyna patrzeć na ciebie.
Człowiek to najokrutniejsze zwierzę.
Friedrich Nietzsche
Czym jest tytułowa „ziemia niczyja"? Strefą wolności? Bezpieczeństwa? Każdy z nas porusza się w przestrzeni niczyjej, tworząc swoją niezależność, budując tożsamość. Ale „ziemia niczyja" może pozbawić nas poczucia przynależności. To przestrzeń, w której nie ma zasad.
Zastanawiając się nad kwestią państwowości, Friedrich Nietzsche pisał, że państwo totalitarne jest ostatecznym upadkiem człowieczeństwa. „(...) Gdzie państwo się kończy, tam dopiero zaczyna się człowiek, który nie jest zbyteczny: tam się poczyna pieśń niezbędnego, jedyną i niezastąpioną nutą. Gdzie państwo ustaje, spojrzyjcież mi, bracia moi! Czyż nie dostrzegacie tam tęczy i mostów nadczłowieka?"
Najważniejszą cechą zespołu artystycznego Teatru ROZBARK, pod kierunkiem Anny Piotrowskiej, jest totalna akceptacja różnorodności zapisanych w ciele. Każde ciało jest inne, niepowtarzalne, artystów łączy zaś wiara w kreatywność i proces twórczy. Poszukujemy tożsamości społecznej i artystycznej odwołując się miejsca, w którym funkcjonujemy, czyli dawnej Kopalni ROZBARK. Interesuje nas między innymi definiowanie pojęcia "ciała industrialnego", uwikłanego w historię i znaczenia.
Nie bez powodu Śląsk kojarzony jest często ze specyficzną aurą sentymentalizmu, przełamaną miejscami bezkompromisowym realizmem. Ta sama atmosfera zdaje się towarzyszyć klimatowi pracy z ciałem w bytomskim teatrze. (Anna Duda). Tym razem powiązanie „ciała industrialnego" z pamięcią miejsca przywiodło choreografkę do ziemi niczyjej, która ma swoją autonomię i integralność, a jednocześnie skłania do nostalgii i rozważań o samotności ludzi i miejsc, tworzących „bezkompromisowy realizm."

15 czerwca, godz. 20:00
Anita Szurek & Tomek Pomersbach „Kamuflaż"
Reżyseria & dramaturgia: Anita Szurek
Choreografia i wykonanie: Tomek Pomersbach
Opracowanie dźwięku: Jakub Korczyński
Światło: Adrian Jackowski
Kostium: Monika Wodarz
Punktem wyjścia do spektaklu „Kamuflaż" była postać Marilyn Monroe. Ikona kultury popularnej, uwielbiana aktorka, modelka oraz piosenkarka wciąż jest postrzegana głównie przez pryzmat swojego ciała. To ono - poddawane licznym analizom, ocenom, czy weryfikacji - zanim uczyniło z niej symbol seksu wszechczasów, nim stało się fetyszem dla tłumów, zostało poddane wielu, również bolesnym, metamorfozom. Emanacja jej wdzięku, seksapilu (pod postacią uwodzących gestów czy horyzontalnego sposobu poruszania się) jednych onieśmielała, innych zniewalała, a także stała się niezaprzeczalną wizytówką Marilyn.
Monroe używała swojego ciała do gry scenicznej, do uwodzenia zarówno kobiet, jak i mężczyzn, ale cel tej gry miał uczynić z niej nie tylko uwielbianą przez fanów gwiazdę, lecz też zwyczajnie kochaną kobietę. „Kamuflaż" stara się pokazać, jak ta wspaniała cielesność stała się jednocześnie przekleństwem artystki. Twórcy spektaklu opowiadają o niezwykłym ciele aktorki, modelki oraz kobiety ciałem tancerza, aktora i mężczyzny, którego solo staje się pretekstem do rozważań na temat mitu Marilyn Monroe.
Anita Szurek
Krytyczka teatralna. Publikuje teksty, wywiady oraz recenzje w "Notatniku Teatralnym" oraz czasopiśmie „Teatr". Od trzech lat współpracuje jako reżyser i dramaturg z tancerzem Tomkiem Pomersbachem. Ich pierwszy spektakl, "Quaerere", miał swoją premierę w ramach wrocławskiego Mandala Performance Festival w maju 2014.

Tomek Pomersbach
Tancerz, choreograf, nauczyciel tańca współczesnego. W latach 2010-2013 był tancerzem Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu, pod dyrekcją Ewy Wycichowskiej. Pracując w teatrze, współrealizował dwa spektakle w ramach atelier młodych choreografów: "Arytmię" oraz "Ukradkiem". Od 2014 roku pracuje jako tancerz i choreograf niezależny. Na stałe współpracuje z teatrem Pink Mama Theatre z siedzibą w szwajcarskim Bernie, prowadzonym przez Sławka Bendrata i Dominika Krawieckiego.

16 czerwca, godz. 18:00
ROZBARK Dance – pokaz work in progress
Wstęp wolny
Pierwszy publiczny pokaz projektu edukacyjno-społecznego „ROZBARK Dance".
Projekt „ROZBARK Dance" jest inicjatywą skierowaną między innymi do grupy młodzieży wychowującej się w problematycznych dzielnicach Bytomia. Celem projektu jest ukazanie znaczenia tańca jako formy aktywizacji społecznej i uniwersalnego środka komunikacji. Poprzez taniec chcemy stworzyć młodym ludziom kreatywną alternatywę spędzania wolnego czasu. Systematyczna, sześciomiesięczna praca wyłonionej grupy ukierunkowana będzie na przygotowanie spektaklu, który zostanie zaprezentowany szerokiej publiczności. Poprzez projekt chcemy zachęcić młodych ludzi do spędzania wolnego czasu w oderwaniu od środowisk defaworyzowanych (często z współistniejącym problemem alkoholowym) i rówieśników zagrożonych problemem uzależnień. Projekt „ROZBARK Dance" ma doprowadzić do równego dostępu do wszelkich dóbr społecznych i kulturalnych, równego startu w ubieganiu się o te dobra i harmonijnego rozwoju artystycznego, obywatelskiego i fizycznego wśród młodzieży.

16 czerwca, godz. 19:00
Kielecki Teatr Tańca „Stymulacja ciała" & „Poza horyzont" | Polska Sieć Tańca
Bilety: 10 zł (ulgowy), 20 zł (normalny)
Stymulacja ciała – CLASS
Choreografia: Elżbieta Pańtak
Muzyka: collage z tradycyjnych i rozrywkowych utworów jazzowych
Opracowanie światła: Grzegorz Pańtak
Stymulacja ciała – DANCE
Choreografia: Grzegorz Pańtak
Muzyka – Low Deep T
Opracowanie światła – Grzegorz Pańtak
OPIS SPEKTAKLU:
Taniec, aby mógł zaistnieć w swojej intensywnej postaci, wymaga zarówno specjalnych ćwiczeń kształtujących artystę tancerza jak i energii, która nadaje mu sens. Tradycyjne i współczesne odmiany tańca jazzowego zawierają niewyczerpalny w tych płaszczyznach potencjał. Z tego potencjału artyści tańca mogą czerpać zarówno w sferze kształtowania własnej techniki i motorycznych możliwości, jak i w sferze wyrażenia emocji oraz indywidualnej wrażliwości tanecznej i muzycznej. Stymulacja ciała jest artystycznym opracowaniem i autorskim spojrzeniem choreografów na sceniczny taniec jazzowy jako styl, metodę lekcyjną i formę nie podlegającą dewaluacji mimo zmiennej mody. Ekspresyjny taniec jazzowy, odbarczony od intelektualnego przesłania, zawsze daje radość i spełnienie z możliwości artystycznego wyrażenia się nim. Widz będący świadkiem tego niewyrażalnego słownie fenomenu odczuwa wzrastającą witalność. Choreografia Stymulacja ciała składa się dwóch części: CLASS i DANCE Na pierwszą część składają się kombinacje przy drążku, następnie sekwencje wykonywane z diagonalu i w centrum sceny. Kolejność ta ukazuje metodycznie stosowany proces kształtowania techniki i zdolności motorycznych tancerza w stylach tańca jazzowego. Opracowanie artystyczne polega na połączeniu ćwiczeń w spójny ciąg, zastosowanie rytmiczno-tanecznych łączników oraz budowanie choreografii w kanonie. Druga część to kompozycja choreograficzna jazzowego tańca scenicznego, w znacznej części oparta na relacji tancerzy wobec siebie. Relacja pomiędzy partnerką i partnerem jest głównym łącznikiem i osią, wokół której rozwija się forma witalnego tańca jazzowego.
https://www.youtube.com/watch?v=sKId9Xxj2PU
https://www.youtube.com/watch?v=NjTug6um3BE

POZA HORYZONT
Choreografia, oprawa plastyczna: Jacek Przybyłowicz
Muzyka: Claude Debussy, Anda Union, Jan Sebastian Bach
Projekt światła: Grzegorz Pańtak
SŁOWA SYMBOLE
Szli i w dal przed siebie patrzyli.
Śnili o domu który wciąż stał nad brzegiem.
Mijali kraje i lądy zielenią pachnące.
Szli i płakali z radości.
Wracając do miejsca dzieciństwa i wiecznej młodości.
Jacek Przybyłowicz
https://www.youtube.com/watch?v=Dq5rs9fsa0c
Kielecki Teatr Tańca rozpoczął swoją działalność w 1995 roku. Pierwsze taneczne dokonania prywatnego zespołu Elżbiety Pańtak pociągnęły za sobą ideę stworzenia teatru tańca, zrzeszającego zawodowych tancerzy, którzy swoją pasją i ogromnym talentem na stałe wpiszą się w taneczny dorobek nie tylko naszego miasta, lecz również całego kraju. Podążając za tą ideą od 1998 roku Teatr działał jako Stowarzyszenie, a od 2004 roku, uchwałą Rady Miasta, jako miejska instytucja kultury.
Kielecki Teatr Tańca, prowadzony przez Elżbietę i Grzegorza Pańtaków realizuje taneczne przedsięwzięcia na arenie międzynarodowej, oparte na stylach tańca jazzowego oraz współczesnego. Elżbieta i Grzegorz Pańtak tworzą swoje autorskie spektakle, ale również zapraszają polskich i zagranicznych choreografów do realizacji premier. Do tej pory spektakle w Kieleckim Teatrze Tańca realizowali m.in.: Witold Jurewicz, Zofia Rudnicka, Jacek Przybyłowicz, Robert Bondara, Thierry Verger, Bill Goodson, Stephen Delattre, Angelin Preljocaj i wielu innych. Teatr realizuje również koprodukcje z innymi instytucjami: Operą Wrocławską, Teatrem Niederbayern w Niemczech, Operą Izraelską, TVP, TVN, POLSAT. Wśród zrealizowanych przedstawień Teatr posiada kameralne formy choreograficzne, a także duże formy z udziałem orkiestry symfonicznej oraz chóru. Spektakle Kieleckiego Teatru Tańca były prezentowane na większości polskich scen, jak również za granicą (Niemcy, Czechy, USA, Belgia, Francja, Japonia, Izrael, Chiny i Ukraina). Na przestrzeni ostatnich lat Kielecki Teatr Tańca rozwinął familijny nurt spektakli docierając tańcem, jako niewerbalną sztuką, do najmłodszych odbiorców. Do przedsięwzięć tych zaliczyć możemy spektakl pt. Dziadek do Orzechów oraz najnowsze widowisko Alicja w Krainie Czarów, w choreografii Elżbiety Pańtak i Grzegorza Pańtaka.
Kielecki Teatr Tańca co roku organizuje Festiwal Tańca, w ramach którego realizowane są Międzynarodowe Warsztaty Tańca Jazzowego oraz Konkurs Teatrów Tańca. Wydarzenia te cieszą się dużym zainteresowaniem uczestników, a także publiczności.

Zapraszamy serdecznie!

Anna Wróblowska
Materiał Teatru
15 czerwca 2018

Książka tygodnia

Trojanki Jana Klaty
Wydawnictwo Universitas
Olga Śmiechowicz

Trailer tygodnia