Umysł długo skuty strachem

"Malowany ptak" - reż. Maja Kleczewska - Teatr Polski w Poznaniu

„Sprowadza się to do jednego: do obowiązku zobaczenia naszej przeszłości w prawdzie".
Jan Błoński

W Polsce w 1939 roku mieszkało około 35 milionów współobywateli polskich: 31 milionów Polaków oraz około 3,5 miliona Żydów. Okupacja niemiecka rozbiła Polskę na dwie grupy przedzielone przepaścią, polskich Żydów i Polaków − chrześcijan, którzy egzystowali koło siebie przez stulecia.

Podczas eksterminacji na ziemiach polskich zginęło 2 miliony 900 tysięcy polskich Żydów.

Przemoc zmienia stosunki międzyludzkie.

Dlaczego ukrywanie Żydów niosło za sobą tak straszne zagrożenie?

Dlaczego nie brakowało chętnych do konspiracji w Państwie Podziemnym, która również była zagrożona karą śmierci, a tak trudno było znaleźć schronienie dla współobywateli żydowskich?

Bycie „obok".

Bycie „nie-zainteresowanym".

Bycie „nie-zaangażowanym".

Bycie „biernym obserwatorem", w obliczu masowego codziennego ludobójstwa, jest działaniem. Zdaje się, że rozmowa na ten temat wcześniej nie była możliwa, była prawie niesłyszalna, wymagała czasu.

Już w 1940 Jan Karski złożył raport o sytuacji w Polsce rządowi generała Sikorskiego. Był on miejscami niewygodny. Przygotowując wersję oficjalną, do której Alianci mogli mieć dostęp, raport Karskiego sfałszowano. Uznano bowiem, że Zachód nie powinien wiedzieć o antyżydowskich nastrojach w Polsce, o których informował Karski w swoim meldunku.

„Malowany ptak" stanowi efekt powolnego uwalniania umysłu długo skutego strachem.

(-)
Materiał Teatru
3 marca 2017
Portrety
Maja Kleczewska

Książka tygodnia

Wybór poezji
Wydawnictwo Ossolineum
Zbigniew Herbert

Trailer tygodnia

5. Międzynarodowy Fest...
Adolf Weltschek
W tegorocznym programie znalazło się ...