Widowisko uliczne

"Testament Szewczenko" - reż. Jarosław Fedoryszyn - Lwowski Teatr Woskesinnnia

Życie Tarasa Szewczenki, wielkiego pisarza, poety, malarza, więźnia łagrów, duchownego przywódcy narodu ukraińskiego, opowiedziane środkami teatru ulicznego. Artyści lwowscy przybliżają jego genialną twórczość, jakże aktualną dziś, w dobie dramatycznych napięć na Ukrainie.

Z recenzji.

Teatr Woskresinnia ma wyjątkowego czuja do sztuki ulicznej. Ich spektakle o bardzo wyrazistej plastyce, niezwykle poetyckie, toczą się leniwym rytmem przez wyjątkowej urody sceny o bogatej plastyce. Na ulicy wykorzystują wszystko to, co przestrzeń otwarta lubi szczudła, fajerwerki, żywy ogień, pojazdy i platformy. Teatr mocno zakorzeniony w ukraińskiej kulturze i tradycji czerpie z ludowych ornamentów, symboli, obrazów.

Szewczenko jest dla Ukraińców ikoną i narodowym symbolem. Żył 47 lat. Z tego jako wolny człowiek przeżył 9. Urodził się jako chłop pańszczyźniany. W wieku 24 lat został wykupiony z poddaństwa. Potem 10 lat spędził na zesłaniu. Takie było życie Tarasa Szewczenki najwybitniejszego ukraińskiego poety. Ojca nowożytnej literatury ukraińskiej.

Szewczenko człowiek, który symbolizuje los Ukraińców. Jego wiersz Szumi i jęczy Dniepr szeroki był dla nich hymnem, gdy ten państwowy był zakazany i gdy rusyfikacja Ukrainy zahamowała rozwój narodowego języka i gdy zniknął z życia publicznego i cerkwi. To Szewczenko ustanowił ojczystą mowę językiem literackim i zaczął tworzyć w nim poezję. Prześladowany, inwigilowany, z zakazem pisania, osadzony w twierdzy Nowopietrowskiej stał się symbolem wolnej myśli i narodowym bohaterem. Życie Szewczenki w spektaklu teatru Woskresinnia jest pretekstem do szerszego spojrzenia na trudną i bolesną historię Ukrainy kraju, w którym czas wyznaczany jest przez kolejne pory roku, płacz kobiet, których mężczyźni śpiewają przejmująco smutne pieśni w więzieniach i płacz nowonarodzonych dzieci, które nigdy nie poznają swoich ojców, i czas grabieży, podpaleń, zniszczeń ze strony rosyjskiego najeźdźcy. Teatr Woskresinnia jest niezwykle mocno związany z naturalnym porządkiem świata. Melancholijny i refleksyjny. A przy tym niezwykle piękny i wzruszający. Oszczędne aktorstwo idzie tu w parze z nienarzucającym się przesłaniem, które choć odwołuje się do bardzo konkretnej biografii i historii jest jednocześnie uniwersalne, a forma plastyczna bogata w ukraińskie motywy mocno akcentuje kulturowe źródła co pokazuje Ukrainę jako kraj o złożonej, mocno zakorzenionej tradycji.Na ten spektakl nie można patrzeć tylko i wyłącznie jak na serię atrakcyjnych obrazów. Wywołuje o wiele więcej złożonych emocji wzruszenie, zrozumienie, chęć wsparcia. Dlatego całkiem naturalnie przychodzi do głowy myśl, by po spektaklu uścisnąć rękę aktorom i podziękować.

http://teatrywkrakowie.com/tag/testament-szewczenko/

Lwowski Teatr Woskresinnia powstał we Lwowie w 1990 roku na fali przeobrażeń społecznych po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości. W wyniku porozumienia się młodych aktorów z różnych miast Ukrainy, którym nie wystarczał państwowy, lekko akademicki, istniejący na Ukrainie teatr, i którzy pod wodzą doświadczonego twórcy Jarosława Fedoryszyna postanowili stworzyć nową scenę. Teatr Woskresinnia pod dyrekcją Jarosława Fedoryszyna absolwenta reżyserii Instytutu Teatralnego w Charkowie i moskiewskiego GITIS bardzo szybko podbił serca lwowskiej publiczności prezentując światową dramaturgię, która dotąd nie była prezentowana na scenach dramatycznych Ukrainy. Krok po kroku, wypracowywano własną, charakterystyczną formułę sceniczną, łączącą tradycyjne psychologiczne aktorstwo z nowatorską formą plastyczną. Każda premiera dla Jarosława Fedoryszyna jest poszukiwaniem od zera najwłaściwszych środków wyrazowych i budowaniem formuły Teatru, bliskiego sercu, i wyrażającego niepokój czasów w jakich przyszło mu żyć i tworzyć. Artyści Teatru Woskresinnia w ciągu swojego dwudziestoletniego istnienia, prezentowali swoje spektakle w Ukrainie . Chętnie zapraszani do Polski wzięli udział w międzynarodowych festiwalach teatralnych m.in. we Wrocławiu, Krakowie, Gdańsku, Szczecinie, Kaliszu, Warszawie. Odwiedzili też festiwale w Edynburgu, Nowym Sadzie, Lublanie, Mariborze, Holzminden, Archangielsku, Trabzonie, Brześciu, Lenz, Kairze, Bratysławie, Moskwie, Seulu, Krajovej, Goerlitz, Bremie, Trabzonie, Brześciu, Lenz, Kairze, Bratysławie, Moskwie, Seulu, Valladolid, Salamance, Pradze, Montegranaro, Teheranie, Tajwanie. Wszystkie spektakle mają własny charakter, są efektowne, ale nie efekciarskie i prezentują wysoki kunszt sztuki aktorskiej. Do niebywale interesujących inscenizacji widzowie i krytyka zgodnie zaliczyli Trzy siostry Czechowa, Drogę do Damaszku Strindberga, Gigantów z Gór Pirandella, Hioba Karola Wojtyły, Zwiastowanie Claudela, Zachodnią Przystań - Bernarda-Marii Koltesa Oszalałego z miłości Sama Sheparda, a ostatnio Szarańczę Bilijany Srbljanowicz i Człowieka u drzwi Wolfganga Borcherta. Od 1996 roku Woskresinnia specjalizuje się w realizacji przedstawień plenerowych. Rozmach i widowiskowość spektakli, połączone z mistrzowską grą aktorska przyniosły Teatrowi rozgłos i uznanie publiczności. Do najgłośniejszych przedstawień scenicznych doszły plenerowe spektakle wyreżyserowane przez autora scenariuszy Jarosława Fedoryszyna: Fiesta Baryliefa, Święte i Grzeszne , Danyło Halicki, Hiob, Marzenia, Gloria, Wiśniowy Sad, , Spotkać Prospera i Misterium Pinsla i ostatnio Testament Szewczenko . Teatr Woskresinnia dzięki tym realizacjom stał sie niekwestionowanym liderem teatru ulicznego Ukrainy i jednocześnie jest Zespołem bardzo często zapraszanym na międzynarodowe festiwale teatralne. W 2010 roku w dowód uznania osiągnięć artystycznych Ministerstwo Kultury Ukrainy nadało Teatrowi wysoce prestiżowy status Teatru Akademickiego.

12 lipca 2015, ZAMOJSKIE LATO TEATRALNE, Rynek Wielki.

(-)
Materiał Teatru
30 maja 2015

Książka tygodnia

Tamara Łempicka. Sztuka i skandal
Wydawnictwo Marginesy
Laura Claridge

Trailer tygodnia

Artyści w spocie przec...
Andrzej Seweryn, Magdalena Boczarska,...