Wiesław Kańtoch (1954 - 2014)

Urodził się 8 czerwca 1954 r. w Jaśle. Zmarł 20 maja 2014 w Katowicach.

Zadebiutował 10 lutego 1979 r. w krakowskim w Teatrze Bagatela w spektaklu Juliusza Kaden-Bandrowskiego „Radość z odzyskanego śmietnika" w reżyserii Mieczysława Górkiewicza. Następnie przez dwa sezony pracował w Teatrze im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie, gdzie zagrał w siedmiu spektaklach m. in. „Ich czworo" Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Matyldy Krygier (premiera 8 grudnia 1979), „Niemcy" Leona Kruczkowskiego, w reżyserii Mariusza Dmochowskiego (premiera 6 maja 1980), „Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza w reżyserii Bogdana Augustyniaka i „Śluby panieńskie" Aleksandra Fredry w reżyserii Wojciecha Zeidlera (premiera 2 czerwca 1981).

W roku 1981 przeniósł się do Katowic gdzie w Teatrze Śląskim zagrał wiele bardzo dobrych ról. Do najciekawszych należy postać Szyszkina w „spektaklu „Mieszczanie" Maksyma Gorkiego w reżyserii Stefanii Domańskiej (premiera 12 listopada 1981), Ariela w „Burzy" Williama Szekspira w reżyserii Jerzego Zegalskiego (premiera 27 marca 1982), Jana Maciejowskiego w „Szewcach" Witkacego w reżyserii Jana Maciejowskiego (premiera 19 czerwca 1982), Lucjusza w „Juliuszu Cezarze" Williama Szekspira w reżyserii Jerzego Zegalskiego (premiera 26 marca 1983), Barona Firuleta w „Operetce" Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Zegalskiego (premiera 17 września 1983), Ergasta w „Mizantropie" Moliera w reżyserii Jerzego Zegalskiego (premiera 17 grudnia 1983), Clov w "Końcówce" Samuela Becketta w reżyserii Jerzego Zegalskiego (premiera 19 marca 1987), Edka w „Tangu" Sławomira Mrożka w reżyserii Jerzego Zegalskiego (premiera 15 stycznia 1988), Tulliusza w "Marmurze" Josifa Brodskiego w rezyserii Bogdana Toszy (premiera 20 października 2000), Michała Astrowa w „Wujaszku Wani" Antoniego Czechowa w reżyserii Jerzego Zegalskiego, Jeryego w „Dwoje na huśtawce" Williama Gibsona w reżyserii Zbigniewa Najmoły (premiera 11 września 1982), Łopachina w „Wiśniowym sadzie" Antoniego Czechowa w reżyserii Bogdana Toszy (premiera 24 września 1994), Grzegorza w „Nie uchodzi, nie uchodzi, czyli Damy i huzary" Aleksandra Fredry w reżyserii Macieja Wojtyszki (premiera 21 stycznia 1995), Marczaka we „Wróżbach kumaka" Guntera Grassa w reżyserii Bogdana Toszy (12 września 1996), Schmidta w „Kolacji na cztery ręce" Paula Barza w reżyserii Bogdana Cioska (26 listopada 2000), Stefana Żeromskiego w „Chryjach z Polską" Macieja Wojtyszki w reżyserii Bogdana Toszy (premiera 5 października 2002), Andrzejka w „Mleczarni" wautorstwa i w reżyserii Jacka Rykały (premiera 2 lutego 2007), Księdza w „Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Rudolfa Zioło (premiera 6 października 2007) oraz Sąsiada w „Zwyczajnej historii" Marii Łado w reżyserii Henryka Adamka (premiera 18 października 2008).

Kańtoch brał także udział w spektaklach Teatru Telewizji: „Irkucka historia" Aleksieja Arbuzowa w reżyserii Ireny Wollen (premiera 23 czerwca 1980), „Szewcy" Stanisława Ignacego Witkiewicza w reżyserii Marcela Kochańczyka (28 października 1985) oraz „Zabiję cię Heleno" Witolda Okleka w reżyserii Włodzimierza Pawlaka (premiera 23 kwietnia 1987).

Bodaj najznakomitszą kreację - Micka Dowda - zaprezentował Wiesław Kańtoch w „Czaszce z Connemary" Martina McDonagha w reżyserii Katarzyny Deszcz (premiera 14 grudnia 2007).

Zagrał w kilku filmach, m. in. „Na straży swej stać będę" w reżyserii Kazimierza Kutza (1983), „Śmierć jak kromka chleba" w reżyserii Kazimierza Kutza (1994), „Benek" Roberta Glińskiego (2007).

„Zwyczajna historia" w Zabrzu, była jego ostatnim znaczącym przedstawieniem. Zaawansowana cukrzyca nie pozwoliła mu na kontynuację pracy w teatrze.

Przez ostatnie lata brał intensywny udział w realizacjach DR Studio w Wiśle.

Nagrody:
1988 - XXVIII Kaliskie Spotkania Teatralne - nagroda za rolę Clov w przedstawieniiu "Końcówka" w Teatrze Śląskim w Katowicach
1991 - Złota Maska za rolę Tulliusza w "Marmurze" Brodskiego w Teatrze Śląskim w Katowicach
rok otrzymania:
1995 - Złota Maska
2008 - VIII Ogólnopolski Festiwal Dramaturgii Współczesnej "Rzeczywistość przedstawiona" - wyróżnienie aktorskie za role Sąsiada w przedstawieniu "Bardzo zwyczajna historia" z Teatru Nowego w Zabrzu

Źródła: Wikipedia, Teatr Śląski, E-teatr, FilmPolski

Opracował Ryszard Klimczak
Dziennik Teatralny
8 czerwca 2019

Książka tygodnia

Ze szczytów Alp…Dramat i teatr szwajcarski w XX i XXI wieku
Wydawnictwo Uniwerystetu Łódzkiego
Karolina Sidowska, Monika Wąsik

Trailer tygodnia

Kto ukradł jutro?
Olga Ptak
Dlaczego wydałam tę książkę? Bo do ...