Zaniechania

"Pożegnania" - reż: Agnieszka Glińska -Teatr Narodowy w Warszawie

"Pożegnania" Glińskiej okazują się dowcipnymi migawkami z przeszłości.

Oglądając tę adaptacje powieści Dygata, lepiej zapomnieć o filmie Hasa pod tym samym tytułem. Bo Glińska chce innego nastroju. Grany przez Marcina Hycnara Paweł (student z zadatkami na artystę) żegna się z przedwojennym światem - obiadami u ciotek, dancingową Warszawą, prowincjonalnymi pensjonatami dla zakochanych. W tle tli się nieskonsumowany romans z Lidką (Patrycja Soliman), fordanserką z zadatkami na kurwę albo hrabinę. Paweł chce zmieniać świat na lepsze, a na jego oczach rzeczywistość zmienia się na gorsze: wojna, powstanie, komunizm... Ludzie też zmieniają skórę, jak Lidka. 

Nie wiem, o czym poza zgrabnym miłosnym portrecikiem pary bohaterów i dowcipnymi migawkami z umarłego świata chciała mi opowiedzieć Glińska. Uwodzą mnie podejrzane ciepło tego spektaklu, przekorny nastrój zawieszenia miłości i pożądania, kult niedokonania. Może tak mnie podeszła reżyserka? Nie mamy pojęcia, czemu miłość wybucha ani czemu zatrzymuje się w pół kroku. Zaniechanie odbiera się jako niechęć, otwarcie - jako litość. A potem wszystko się dokonuje i staje nieodwracalne. Poza Hycnarem i Soliman świetnie u Glińskiej grają Karol Pocheć i Modest Ruciński. Brawa dla Dominiki Kluźniak, Joanny Kwiatkowskiej-Zduń, Krzysztofa Stelmaszyka.

Łukasz Drewniak
Przekrój
27 września 2012

Książka tygodnia

Niebieska Księga z Nebo
Wydawnictwo Pauza w Warszawie
Manon Steffan Ros

Trailer tygodnia

Napój miłosny
Jitka Stokalska
Opera na Zamku w Szczecinie zaprasza ...